23 Nisan 2011 Cumartesi

Sarman

Yan kapıdan gelen sese irkildi.Evde terliklerle oynamayı seven bir bebek kediydi kendisi.Doğumunu hatırlamasa da, anıları bu evde başlamıştı.İlk defa bu evde yuvarlak yün sarmalları tırnaklarıyla incelemiş ve ilk defa bu evde kendini çok yetekli bir sarmal çözücü hissetmişti.Evdeki 'yürüyen ayak' onun bu kabiliyetini farketmiş, eve diğer yürüyen ayaklar geldiğinde bu kıymetli yeteneği onlara izletir olmuştu...

Diye başlayan bir hikayenin okunma olasılığı var mı?'Eyvah gitti bizim kızın aklı gibi' bir yoruma yol açmayacak kadar toprağa yakın, hayal gücünün havalandırmasına izin verecek kadar hafif kalabilmek.

Dinlediğim parçalarla şekillenen yazının ruhu zaman zaman kendini akışa bırakıyor, zaman zaman ekrana boş boş bakıyor.Ama dinlemeyi asla kesmiyor.

Bu gecelik benden bu kadar, hazırladığım müzik cd sini bilgisayardan bir türlü çıkaramadım, meğer masa örtüsü o incecik cd girişinin arasına sıkışmış, görmeden inanılmaz ama öyle